ชอยยุนเจและลียูอึนสองสามีภรรยาพา กันไปท่องเที่ยวดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ด้วย กัน ในช่วงที่ไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์นี้เองประสบอุบัติเหตุ นับแต่นั้นเป็นต้นมาทำให้ลียูอึนต้องกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา ยุนเจซึ่งต้องเผชิญเหตุการณ์ในครั้งนี้นั้นต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจดูแลยูอึน วันแล้ววันเล่า กระทั่งปีแล้วปีเล่า แต่แล้วยุนเจก็ไม่สามารถทำให้ยูอึนฟื้นจากการเป็นเจ้าหญิงนิทราขึ้นมาได้

ความหวังและความสิ้น หวังได้หมุนเวียนเปลี่ยนไปตามกาลเวลา หลายปีผ่านไป ความหวังของยุนเจที่เชื่อว่าสักวันหนึ่งยูอึนจะฟื้นได้สติขึ้นมาก็สูญสิ้นไป ทีละน้อย ความอ้างว้างเดียวดายที่เป็นอยู่ในเวลานี้ทำให้ยุนเจตัดสินใจหาที่พักใจใหม่ ... นึกไม่ถึงว่าหลังจากที่ยุนเจและปาร์กยองซาซึ่งเป็นเพื่อนรักของยูอึนตกลงปลง ใจร่วมชีวิตกันนั่นเอง ยูอึนกลับฟื้นได้สติขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์

เพื่อมิตรภาพ เดิมทียองซาได้ตัดใจจากความรักแล้ว แต่เมื่อยูอึนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา มิตรภาพที่ยองซาและยูอึนมีต่อกันนั้นทำให้ยองซาปฏิบัติต่อยุนเจสามีเพื่อน รักเป็นอย่างดี ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งรักผู้หญิงคราวเดียวกันถึงสองคนจะแบ่งความรักให้ผู้หญิง ทั้งสองอย่างไร อีกด้านหนึ่งนั้น ผู้หญิงสองคนซึ่งรักผู้ชายคนเดียวกัน ระหว่างมิตรภาพกับความรัก สิ่งใดจะสำคัญกว่ากัน ความสับสนว้าวุ่นใจเช่นนี้จะคลี่คลายอย่างไร ความสัมพันธ์ชายหนึ่งหญิงสองจะลงเอยอย่างไร

ท่ามกลางผู้คน จำนวนมาก หลายต่อหลายคนต้องเสียเวลากับการเลือกเพื่อไม่ให้สูญเสียสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป จะไปทางซ้ายก็ไม่ได้ จะไปทางขวาก็ไม่ดี ลังเลที่จะเดินหน้าต่อไป สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่นำมาซึ่งความเจ็บปวดซึ่งยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ ผู้ใดก็ตามซึ่งถูกความรักและมิตรภาพรุมเร้า เมื่อเป็นการยากที่จะต้องเลือกระหว่างความรักและมิตรภาพจึงเป็นการยากที่จะ เดินหน้าต่อไป ฤดูใบไม้ร่วงเป็นฤดูที่รักสุกงอม หรือเป็นฤดูแห่งความเศร้ากันแน่ หลังจากที่ฝนผ่านพ้นไป ท้องฟ้าก็สว่างสดใส ...